A w czerwcu lubię… (ucierane ciasto razowe z rabarbarem)

24 komentarze
W marcu minął rok, odkąd prowadzę – mniej lub bardziej regularnie – rubrykę „W? lubię„, zawierającą garść moich inspiracji z różnych dziedzin. Zmobilizowana minioną rocznicą, usiadałam do kolejnego tekstu o moich ostatnich zauroczeniach.
A więc w czerwcu lubię:
1. ucierane ciasto z owocami – powrót do dzieciństwa, do wszystkich „kwadransowych” wypieków robionych przez mamcię, które znikały również w kwadrans. Najlepiej smakowały z kwaśnymi owocami takimi jak rabarbar, czerwona porzeczka i agrest, oprószone cukrem pudrem. Piekę je teraz nałogowo (czasem używam mąki razowej), kroję w kwadraty i podaję z czarną herbatą, ciesząc się tym prostym, niewymuszonym smakiem. A  zabrany do pracy kawałek ciasta z morelami, podarowany mi przez Martę, pozwala osłodzić szary początek tygodnia.
2. Książkę Heidi Swanson ?Super natural every day?, blogerki znanej z blogu 101 Cookbooks. Jeśli lubicie proste, naturalne zdjęcia Heidi i jej zdrowe przepisy, książka znajdzie Wasze uznanie. Ja bardzo cenię sobie styl autorki, jej podejście do gotowania, umiejętność wydobycia piękna z tego co najprostsze i grę ze światłem.  
3. Talerze projektu Bogusława Śliwińskiego (wypatrzone przez Karolę!).
4. Konfiturę zpłatków róży, ręcznie ucieraną w makutrze. Wykorzystuję ją potem jako dodatek do naleśników, szarlotki albo nadzienie do rogalików.

5. Opowieści o Wisławie Szymborskiej, których z wiadomych powodów ostatnimi czasy pojawiło się więcej, zawsze pełne smakowitych anegdot, pięknych zdjęć, pozytywnej energii i humoru. Wyrywam je z gazet i wkładam między strony tomików poetki. Szczególnie ujęła mnie fotografia autorki w Wysokich Obcasach sprzed kilku tygodni, przedstawiająca poetkę pod namiotem i druga, kiedy uśmiechnięta W.S. miesza herbatę w ślicznej filiżance.
6. Kaszëbskô malëna, czyli truskawkę kaszubską!  To jeszcze jeden powód, dla którego fajnie jest żyć w Trójmieście. Kiedy kilka lat temu przyszło mi spędzić czerwiec w centrum Polski, byłam załamana tamtejszymi truskawkami – wszystkie, do jakich miałam dostęp, były blade, kwaśne i twarde. Na szczęście teraz na każdym kroku mogę dostać kobiałkę rumianych pyszności prosto z Kaszub. Pozostaje tylko mieć nadzieję, że z upływem czasu smak tych owoców nie ulegnie zmianie… Dzisiaj moje mieszkanie obiega słodka wstęga truskawkowego aromatu, bo smażę konfiturę truskawkową na prezent dla pewnej osoby.
***
Na koniec zaś, pozostając w temacie regionalnych przysmaków, zapraszam Was do lektury nowego kwartalnika „Polska niezwykła”, w którym ukazał się mój artykuł pt. „Ugryźć Polskę” (na 8 stronie prezentacji jest jego fragment). W tekście w skrócie przybliżam regionalne smaki Polski, nie zapominając również o wspomnianej wyżej  kaszubskiej truskawce.
I jeszcze deser – kawałek ucieranego ciasta razowego, tu akurat z rabarbarem, ale równie pysznie smakuje z truskawkami, morelami, agrestem, porzeczkami. 
RAZOWE CIASTO UCIERANE Z OWOCAMI

(na blaszkę 22 x 35cm bądź tortownicę 24-26 cm)
150g masła
120g brązowego cukru
4 jajka
4 łyżki mleka
250g mąki pszennej razowej, drobnomielonej
2 łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli
Nagrzewam piekarnik do 180? C. Masło, cukier i sól miksuję na krem. Nadal miksując, dodaję jajka i mleko. Następnie wsypuję powoli mąkę przesianą z proszkiem do pieczenia i solą. Ciasto wykładam na wysmarowaną masłem i wysypaną bułką tartą blaszkę i układam na nim dowolne owoce (rabarbar, połówki moreli czy śliwek- środkiem do góry, truskawki, agrest, porzeczkę czerwoną). 
Piekę przez ok. 45-55 min, aż wierzch ciasta się zezłoci, a patyczek wbity w środek będzie suchy. Całość oprószam cukrem pudrem tuż przed podaniem.
Uwagi:
1. Przepis na ciasto już dawno temu znalazłam u Agnieszki(podobnie jak wiele innych fantastycznych receptur).  
2, Ciasto można zrobić z normalnej mąki pszennej (np. typ 550) i bialego cukru, ale przyrządzone tak zawsze jest nieco zdrowsze. To ciacho jest równie lekkie i delikatne jak 'normalne’ ucierane, więc nie obawiajcie się, że mąka razowa sprawi, że będzie ciężkie czy zakalcowate.
Czytaj dalej

Wpadnij w truskawkoszał! (Pavlova z truskawkami)

52 komentarze

 

Każdego poranka w drodze do pracy omiata mnie słodka wstęga truskawkowego aromatu. Piramidy kobiałek wznoszone przez niestrudzonych sprzedawców, są tak kuszące, że niemal co dzień wchodzę do pracy z papierową torebką truskawek.
Jem je na śniadanie z odrobiną jogurtu, nie dodaję cukru, bo kaszubska odmiana tych owoców jest słodka i nie potrzebuje zbędnych dosładzaczy. Drugie śniadanie również upływa pod znakiem truskawek, które po umyciu i wyszypułkowaniu są gotowe do jedzenia.
Aby nie popaść w truskawkowy obłęd, na obiad jem coś ?normalnego?. Za to na deser mam truskawki w miętowym cukrze, a czasem dorzucam do nich świeżego ananasa i tak powstaje jedna z moich ulubionych sałatek owocowych. Wczoraj z kolei upiekłam rabarbarowo-truskawkowe crumble z kruszonką z płatków owsianych i orzechów włoskich, który zajadaliśmy ze znajomymi, oglądając mecz.
W sezonie pojawia się u mnie również ona, lekka i zwiewna jak jej imienniczka, baletnica Pavlova. Z górą truskawek, przystrojona listkiem mięty, stanowi piękną inaugurację pachnącego truskawkami czerwca.

 

PAVLOVA Z TRUSKAWKAMI

6 białek
300 g miałkiego cukru
1 łyżeczka mąki ziemniaczanej
łyżeczka białego octu 400 ml słodkiej śmietanki 2 szklanki truskawek, umytych, wyszypułkowanych i przekrojonych na połówki
Białka ubijam na sztywną pianę. Następnie, po jednej łyżce, dodaję cukier (ciągle ubijając). Na koniec dodaję mąkę i ocet. Na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, formuję z masy nieduży okrąg (ok.22 cm), lekko spłaszczając wierzch.
Przez pierwsze 5 minut piekę w 180 st. C (bez termoobiegu), następnie zmniejszam temp. do 150 st. C i piekę jeszcze ok. 1 h i 15 minut (w trakcie pieczenia sprawdzam bezę patyczkiem – w srodku mam byc jeszcze lekko wilgotna). Następnie suszę bezę ok. 30 min. w uchylonym piekarniku.

 

Ukladam bezę na paterze do góry nogami. Ubijam śmietankę (bez cukru!), po czym nakładam ją na bezę. Zostawiam ciasto na jakieś 30 min. (co nie jest konieczne, ale wskazane), następnie dekoruję truskawkami i listkami mięty.

 

Uwagi:
1. Przepis na Pavlovą podawałam już tutaj, ale chcę go zaprezentować raz jeszcze w mojej ulubionej wersji, truskawkowej.
2. Ważne, by do Pavlovej nie słodzić śmietany, bowiem sama beza jest wystarczająco słodka i ?czysta? bita śmietana ładnie się z nią komponuje. Jeśli nie wierzycie, posłodźcie śmietanę tylko odrobinę, łyżeczką cukru pudru, nie więcej.
3. Pavlova zmienia się w zależności od dodatków, ale zasada jest jedna ? nie powinny to być zbyt słodkie rzeczy. Ta z truskawkami i jeszcze inna, z malinami i borówkami amerykańskimi, to moje numery jeden. Mogę śmiało powiedzieć, że uwielbiam to ciasto. Jest bardzo proste do zrobienia, niesamowicie efektowne, delikatne i pyszne. Kaloryczność przemilczę 😉
Czytaj dalej

Bez upiększaczy. Makaron z cukinią, groszkiem i młodą marchewką.

41 komentarzy
Kiedy w piątek wyszłam z warzywniaka z paczką młodego groszku, nie miałam wątpliwości, co zrobię na obiad, bo danie, które miałam na języku, chciałam przyrządzić już dawno temu. Fusilli z groszkiem, marchewką i cukinią, bo o tej potrawie mowa, jadłam kiedyś u przyjaciółki. Siedziałyśmy wówczas przy kuchennym stole, siorbiąc kolejną herbatę i przeglądając kolorowe magazyny jej mamy, a po pomieszczeniu rozchodził się słodkawy zapach młodej marchewki duszonej na maśle. Gotował brat przyjaciółki, perfekcjonista, który kroił warzywa w idealnie równą kostkę i wydawało się, że nawet kuleczki groszku wybrane do tego dania były równych rozmiarów. Makaron był tak dobry, że na długo zapadł mi w pamięci. Odtworzyłam go niedawno i nie zawiodłam się  – smakował jak moje wspomnienia tamtego popołudnia, słodkawo, delikatnie i bardzo wiosennie.
Co prawda moje warzywa nie są tak równo pokrojone, ale nie umniejsza to ich smaku. Do makaronu dorzuciłam wiórki parmezanu, którego słony, ale nie natarczywy smak ładnie komponuje się ze słodyczą młodych warzyw. Nie dorzucam tu ziół, bo zdominowałyby całość, daję za to z odrobinę soli i świeżo zmielonego pieprzu.
Według mnie jest to danie idealne – subtelne, wiosenne smaki oplecione wstęgą maślanego aromatu, bez zbędnych dodatków, bez upiększaczy. 

FUSILLI Z CUKINIĄ, GROSZKIEM I MŁODĄ MARCHEWKĄ
(porcja na 2 osoby)
2 porcje razowego makaronu fusilli (lub penne)
1 mała cukinia
2 młode marchewki
pół szklanki wyłuskanego, młodego groszku
2-3 płaskie łyżki masła
parmezan do podania
sól i pieprz
Makaron gotuję zgodnie z przepisem na opakowaniu. Umytą cukinię obieram ze skórki,  ale niezupełnie – pozostawiam zielone paski, po czym kroję w kostkę. Obraną marchewkę kroję w kostkę. 
Na patelni rozgrzewam 1-2 łyżki masła, wrzucam nań marchewkę i duszę 2-3 minuty. Dorzucam groszek i cukinię, duszę warzywa, aż cukinia lekko zmięknie. Lekko solę warzywa, dorzucam łyżkę masła i chwilę podgrzewam.
Gotowy makaron mieszam z maślanymi warzywami, na wierzch ścieram trochę parmezanu, posypuję świeżo zmielonym pieprzem. Podaję od razu.

Czytaj dalej

Copyright Strawberries from Poland, 2017