Jeśli musiałabym dokonać wyboru, jakie warzywo mam jeść do końca życia, nie wahałabym się ani chwili, wybrałabym pomidora.

To warzywo doskonałe. Ma idealny wygląd, zapach i smak, oczywiście pod warunkiem, że nie kupujemy bladych atrap o strukturze i smaku ziemniaka. Kojarzy mi się z dzieciństwem: setkami talerzy zupy przyrządzonej przez babcie i mamę, ze szklarnią dziadków, z gąszczem zielonych krzaków w gospodarstwie u wujka Jurka, ze słońcem i wakacjami.

Na moim parapecie stoi miska pomidorów. Zawsze gdy spoglądam w tamtym kierunku, one tak kusząco lśnią, są tak rozkosznie pękate, tak soczyste i pachnące, że mam ochotę natychmiast się w nie wgryźć, poplamić dłonie sokiem i sięgnąć dna pomidorowej rozkoszy.

Tak, jestem zakochana w pomidorze i gdy nadchodzi październik, coraz głośniej gra mi w głowie smutna piosenka Kabaretu Starszych Panów, której tytuł wszyscy znamy. I co roku zastanawiam się, jak przeżyję te kilka miesięcy rozłąki.

Na razie pochłaniam pomidory na śniadania, obiady i kolacje.

Z piekarnika wyskakują kolejne blachy pieczonych pomidorów, w garnku gotuje się keczup, a w misce przegryza się pomidorowo-bazyliowa salsa do makaronu. Plaster malinowego pomidora ułożony na kromce chleba z cieniutką wstążką słodkiej cebuli i kilkoma drobinkami soli to jedno z moich idealnych śniadań. Albo zapiekane pomidorki koktajlowe ułożone na skropionej oliwą i natartej czosnkiem grzance. Albo szakszuka z malinówek, albo panzanella, albo…

ZUPA Z PIECZONYCH POMIDORÓW Z ZIELONYM ŚRODKIEM

8-10 pomidorów

2 czerwone cebule

1 ząbek czosnku

1-2 szklanki bulionu, w zależności od preferowanej gęstości zupy i soczystości pomidorów

sól i pieprz

oliwa do polania pomidorów przed pieczeniem

pesto bazyliowe do podania (albo ten bazyliowy sos z migdałami, albo salsa verde, albo nawet i pesto z liści rzodkiewki🙂

Pomidory przekrawam na połówki i pozbawiam gniazd nasiennych. Układam na blasze przecięciem do góry, posypuję solą i skrapiam oliwą. Cebule obieram ze skórki i przekrawam na pół, układam na blasze. Warzywa piekę w 180 st. C. przez 1 godzinę.

Po upieczeniu pozbawiam pomidory skórek i  przekładam do garnka razem z cebulą, zlewam również oliwę i sok, jaki wydzielił się podczas pieczenia. Zalewam bulionem, dodaję czosnek , miksuję na gładką masę i doprawiam pieprzem. Podgrzewam chwilę.

Przekładam zupę do miseczek i do każdej z nich daję hojną łyżkę pesto. Podaję z grzankami, najlepiej skropionymi oliwą i natartymi czosnkiem.

DOMOWY KECZUP

3,5 kg pomidorów pozbawionych skórki i pokrojonych w cząstki

4 cebule, obrane i pokrojone w cząstki

4 ząbki czosnku, obrane

500 ml octu z czerwonego wina

250 g brązowego cukru

10 goździków

3 cm kawałek imbiru, pokrojony w plasterki (opcjonalnie)

2 laski cynamonu (albo 1 płaska łyżeczka sproszkowanego)

2 łyżki soli morskiej

2 łyżeczki musztardy

2 listki laurowe

1 suszona albo świeża papryczka chilli

1 łyżeczka przyprawy korzennej

W garnku o grubym dnie rozgrzewam oliwę i podsmażam chwilę cebulę i czosnek. Dodaję pozostałe składniki za wyjątkiem cukru i gotuję to na niedużym ogniu przez ok. 40 minut, mieszając co jakiś czas.

Zdejmuję garnek z ognia i miksuję na gładką masę. Dodaję cukier, ewentualnie dosalam, mieszam i podgrzewam całość, mieszając co jakiś czas. Masa pomidorowa powinna zredukować się do pożądanej gęstości sosu, trwa to 30, a nawet 60 minut, w zależności od soczystości pomidorów.

Gdy sos będzie gotowy, przecieram go przez sito, aby uzyskać gładką strukturę. Jeszcze gorący przelewam do wyparzonych słoików, które szczelnie zakręcam.

Uwagi:

1. Kiedy piekę pomidory na zupę, nie okraszam ich ziołami i czosnkiem. Te sztuki, które wypiekam do innych celów, posypuję świeżymi ziołami, które akurat mam pod ręką, czasem dorzucam do nich czosnek (w ostatniej godzinie pieczenia).

Do pieczenia najlepiej nadają się mięsiste odmiany z niedużą ilością soku, np. podłużne pomidory Lima. Takie pomidory pieką się krócej, są zwarte. Pieczenie potęguje smak pomidora, podkreśla jego słodycz (podobnie jest z cebulą).

2. Gotując zupę inspirowałam się przepisem Ani. Recepturę na keczup znalazłam na stronie Nigelli.

3. W trakcie gotowania keczupu okazało się, że nie mam wystarczającej ilości octu winnego, więc dorzuciłam octu balsamicznego ? sos ściemniał i wydaje mi się, że zrobił się nieco dymny w posmaku, ale może to moja wyobraźnia.

Keczup smakuje świetnie, od razu mam ochotę sprawić mu towarzystwo w postaci domowego burgera :)4. A może skusicie się na cudowne pieczone pomidory z nutą tymianku i czosnku? Przepis tutaj.