Strawberries From Poland

Co robi czarny PR owsiance? Moja owsianka idealna – przepis.

Nastołówce szkolnej to danie, obok jajek w sosie musztardowym, stało na podium znienawidzonych potraw. Owsianka, serwowana w szkole jako rzadka zupa mleczna z pływającymi w niej kilkoma płatkami owsianymi, wracała nietknięta przez dzieci.

Czytaj dalej

4 komentarze

KLUSKI LENIWE MIĘKKIE JAK PODUSZECZKI

Raz, dwa, trzy – próba głosu! Nie obiecuję wielkich powrotów, bo i Wy nie możecie obiecać, że będziecie nadal czytać blogi.

Czytaj dalej

3 komentarze

Thermomix TM6 a TM5 – różnice

Ten wpis powstał w ramach współpracy barterowej z Thermomix. Miał być rolką, ale temat jest zbyt rozległy by sprowadzać go do krótkiego filmiku, więc zdecydowałam, że spiszę moje wrażenia na blogu.

Czytaj dalej

11 komentarzy

Barszcz biały na zalewie z ogórków kiszonych

Kto by pomyślał, że będę zbierać się do tego wpisu blisko rok! Blogi pokrywa warstwa kurzu, ale jednak to chyba na nich nadal najłatwiej znaleźć jakiś przepis –

Czytaj dalej

Poprzedni Następny

Kozia Rura w godnej oprawie (razowe naleśniki z kozim serem i marchewką)

17 komentarzy

A oto i kupiona na bazarku BoZeWsi czosnkowa Kozia Rura, czyli duma Kaszubskiej Kozy w pełnej okazałości.

Najpierw chciałam zrobić z jej dodatkiem szakszukę, ale stwierdziłam, że ser zginie pośród wiodącego smaku pomidorów i jajek. Aby zagrał on pierwsze skrzypce, potrzebuje delikatnego, najlepiej słodkawego tła – dopełnienia i uwypuklenia smaku, ale tak, by nie było wątpliwości, jaki składnik dania jest głównym bohaterem.

Wybór padł na duszone na maśle marchewki z kolendrą. Gdy warzywa nieco zmiękły i nabrały słodyczy, wymieszałam je z niewielką ilością świeżej kolendry (to zioło również nie może zdominować smaku sera).

Usmażone (a może raczej upieczone na patelni, bo robiłam je dosłownie na kropli tłuszczu) wcześniej razowo-piwne naleśniki wypełniłam kolendrową marchewką, którą posypałam kawałkami koziego serka. I powiem Wam nieskromnie, że całość komponowała się idealnie. Orzeźwiona dodatkiem kolendry słodycz marchewki stanowiła doskonałe tło dla wyrazistego koziego twarożku.

RAZOWE NALEŚNIKI Z KOLENDROWĄ MARCHEWKĄ I KOZIM SEREM

(na ok. 6-9 sztuk)

na ciasto naleśnikowe:

ok. 7-9 łyżek mąki (pół na pół zwykłej pszennej i razowej) 2 jajka

1/2 szklanki ciemnego piwa

1/2 szklanki wody 1 szklanka mleka

1 łyżka oleju

sól do smaku

na nadzienie:

4-6 marchewek

3 łyżeczki świeżej posiekanej kolendry

1 łyżeczka masła

1 łyżeczka oleju

kawałek koziego sera twarożkowego

sól i pieprz do smaku

Mieszam składniki na ciasto naleśnikowe – nie używam do tego miksera, robię to ręcznie. Ilość mąki jest dość orientacyjna, jeśli podczas smażenia naleśniki będą się rozpadały, trzeba jej dosypać, jeśli będą zbyt zbite, trzeba dolać płynu. Odstawiam na pół godziny, w tym czasie biorę się za farsz.

Marchewki obieram ze skórki i kroję w plastry. Na patelni rozgrzewam tłuszcze i dodaję marchewkę, którą posypuję szczyptą soli. Duszę na niedużym gazie, aż warzywo nieco zmięknie. Zdejmuję z gazu do ostygnięcia, a następnie mieszam z posiekaną kolendrą.

Gdy minie pół godziny, zabieram się za smażenie naleśników. Nie smażę ich na tłuszczu, bo ciasto zawiera już nieco oleju, choć oczywiście bez tłuszczu na patelni nie ma ładnej naleśnikowej koronki. Smażę dość grube naleśniki i przykrywam, by nie wystygły (usmażone można również przechowywać w lekko nagrzanym piekarniku).

Na połówce naleśnika kładę porcję marchewki, posypuję ją kawałkami koziego sera i składam naleśnika na pół. Podaję natychmiast.

Czytaj dalej

parakulinarnie

Zakupy w Oliwie

27 komentarzy

W końcu udało mi się odwiedzić nasz gdański Le Targ, jak żartobliwie określam Bazar BoZeWsi, który co dwa tygodnie rozbija się w pięknym zakątku jednej z moich ulubionych dzielnic miasta, Oliwie.

Na pomidory, ogórki, rzodkiewki i szczypiorek trzeba jeszcze chwilę poczekać, ale pęk świeżej kolendry czy kawałek czosnkowej Koziej Rury (biały ser z niepasteryzowanego mleka koziego) skutecznie mnie pocieszył.

Ciekawe, co pojawi się na kolejnym bazarku.

Czytaj dalej

Trójmiejskie spacery: Sopot z dala od Monciaka (willa Bergera)

37 komentarzy

Sopot, kamienica J.J. Bergera

Zawsze zastanawiało mnie, jak odwiedzający Sopot turyści przez tydzień potrafią poruszać się wyłącznie szlakiem Monciak (ulica Bohaterów Monte Cassino) – molo, z obowiązkowym przystankiem przy sopockim koszmarku – Krzywym Domku. Rozumiem, że warto się tędy przejść raz czy dwa, wszakże to miejsce, które trzeba zaliczyć.

Ale żeby tak cały cały czas, bez chęci poznania Sopotu spoza turystycznych ścieżek? Już pięć minut spacerkiem od Monciaka można zobaczyć trafić na magiczny sklep ze szczotkami, przepiękne, nadgryzione zębem czasu kamienice z kamiennymi fontannami i ażurowymi werandami.

Moja ulubiona kamienica znajduje się na ulicy Obrońców Westerplatte (dawniej: Willenstrasse – ulica Willowa). Jak wyczytałam na stronie Spacery po Gdańsku, rezydencja powstała w latach 70. XIX wieku i należała do gdańskiego radcy handlowego J.J. Bergera. Po wojnie w kamienicy działała Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych. Dzisiaj jest mocno zaniedbana i obdrapana, a stojąca przed nią kamienna fontanna od dziesiątek lat pozostaje sucha, ale szczerze mówiąc, dla mnie właśnie to zaniedbanie potęguje jej urodę i tajemniczość.

Sopot, kamienica J.J. Bergera

Ulica Obrońców Westerplatte kryje wiele pięknych zakątków, choć niekoniecznie zawsze przyjaznych. Kiedy robiłam zdjęcie starego auta, które widzicie poniżej, przez okno jednej z kamienic wychyliła się młoda kobieta i zaczęła na mnie krzyczeć, że na tej ulicy nie wolno fotografować, po czym rzuciła we mnie mokrą szmatą.

Na szczęście nie trafiła.